Dwudziesta Druga Niedziela w roku zwykłym 30 . 08 2026

« wstecz drukuj

Dwudziesta Druga Niedziela w roku zwykłym 30 . 08 2026

niedziela 30.08.2026

W tym tygodniu w liturgii obchodzimy:

W czwartek wspomnienie św. Grzegorza Wielkiego, papieża i doktora Kościoła,
W sobotę wspomnienie św. Matki Teresy z Kalkuty.

Od przyszłego tygodnia (od poniedziałku 31 sierpnia) Wracamy do porządku rocznego. Msze św. w dni powszednie będą o godz. 8, 00 i 18, 30.
Jan Twardowski napisał wierszyk p.t. „Za wszystko”:

„za wszystko dziękuję

za spokój i trwogę

za to, że nie rozumiem

i odejść nie mogę

za to, że nas łączą nie poznane ręce

za jedną jeszcze jesień by pokochać więcej

uratuje, otworzy parasol nade mną

posłuszeństwo, co prowadzi w ciemność”.

Umiłowani w Chrystusie Panu Przyjaciele, Drodzy Wierni związani z naszym Kościołem, Szanowni Goście!

Kochani Współbracia w życiu zakonnym i kapłaństwie.

Staję dziś przed Wami z wielkim wzruszeniem i zaledwie kilkoma słowami, które w tej chwili muszą pomieścić 9 lat naszego wspólnego życia. Nadszedł moment, w którym – zgodnie z wolą przełożonych i prawem kanonicznym, oraz Konstytucjami Zmartwychwstańców kończę moją posługę rektora tego kościoła i przełożonego domu zakonnego przy ul Łobzowskiej i przekazuję tę wspólnotę w inne ręce.

Przede wszystkim chcę powiedzieć: Bóg zapłać!

Dziękuję Wam za każdy dzień spędzony w tej wspólnocie Dziękuję za Waszą obecność w tej świątyni, za wspólną Eucharystię, modlitwę za każde dobre słowo, za przepiękne inicjatywy duchowe i kulturalnie i wspólnotowe, za wspólne celebrowanie 50 lat mojego kapłaństwa, za obecność, za dary i modlitwę.

Tworzony tu nie tylko mury materialne, ale przede wszystkim żywy Kościół. Dziękuję osobom zaangażowanym w liturgię, osobom, które z tak cichym oddaniem dbali o nasz kościół i otoczenie. Bez Waszego zaangażowania wiele rzeczy nie byłoby możliwych.

Wszystkich, których w jakikolwiek sposób – słowem, czynem lub zaniedbaniem – zraziłem, skrzywdziłem czy pominąłem, z całego serca przepraszam. Proszę, miejcie to w pamięci, że jako człowiek jestem słaby i nie zawsze potrafiłem sprostać wszystkim wyzwaniom. Wierzę, że Bój jest miłosierny i przebaczy mi to.

Szczególnie dziękuję moim współbraciom w życiu zakonnym, za to, że mogę być z Wami w tym Zgromadzeniu, za Waszą otwartość i wspólne trwanie przy Panu Zmartwychwstałym. Za moje zaniedbania i niewierności wobec Wspólnoty zakonnej serdecznie przepraszam. Niech Pan Zmartwychwstały będzie dla nas jedyną drogą, prawdą i życiem i otacza nas swoim miłosierdziem.

Przyjmijcie z otwartym sercem mojego następcę, jak wielu z Was już wie jest nim ks. Tomasz Koperek CR, który przez dwa lata był członkiem naszego domu. Wspierajcie go swoją modlitwą, życzliwością i współpracą tak samo mnie otaczaliście.

Wierzę, że ta wspólnota ma wspaniałą przyszłość (mimo różnych ludzkich obaw), bo tworzycie ją wy – ludzie wiary i wielkiego serca.

Nie odchodzę z tej wspólnoty, będę dalej służył jako kapłan w sprawowaniu sakramentów i głoszeniu Słowa Bożego i wspieraniu moich braci na ile zdrowie pozwoli. Obiecuję, pamięć modlitewną o wszystkich, którzy tworzą tę wspólnotę.

Dlatego nie mówię „żegnajcie”, ale trwajmy razem budując Kościół Chrystusowy. Niech Dobry Bóg Wam błogosławi, a Matka Boża ma Was zawsze w swojej opiece.

Szczęść Boże!